Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

Άγριο

Κάπου στο βάθος...

Στη σκιά σου...

Σε περιμένω...

Περιμένω τη σκέψη σου...

Ό,τι έχει να κάνει με σένα...

Γεννιέμαι...Πεθαίνω...

Ξαναζώ...

Σε βλέπω...Στέκεσαι αμίλητος μπροστά απ' τη σκιά σου...Σε χρειάζομαι...

Προσπαθώ...Δεν καταφέρνω τίποτα...

Το καλό όμως είναι ότι είμαι ελεύθερη...Το σώμα μου ακόμη εκεί στέκεται...Απέναντί σου

Η ψυχή μου όμως τρέχει πέρα δώθε...

Κάτι σου ψιθυρίζει στ' αυτί...Σου μιλάει

Τώρα σε φιλάει...Αχ! Το καλύτερο φιλί που σου 'χει δώσει ποτέ!

Μου λείπεις...Μου λείπει εκείνο το φιλί...

Έστω κ' αν ήταν στη φαντασία μου...

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Σκόρπια

Νιώθω...
Ζω...
Πώς παίζει η φλόγα...
Σ' εκείνο τ'αναμμένο κερί...
Σ' εκείνα τ' αναμμένα κεριά...
Κ' από πάνω εμφανίζεται μια όμορφη σκέψη...
Πάνω απ' τις παιχνιδιάρες φλόγες...
Μια σκέψη τόσο όμορφη που με καταστρέφει...
Νιώθω;
Ζω;
Νιώθεις; Ζεις;

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

Εκεί

Πού πήγες;
Ποια είναι η έξοδος;
Πέθανες;
Πεθαίνεις;
Ζήσε.
Ζήσε με.
Γέρνα.
Γέλα.
Πέτα.
Χτύπα.
Οργή.
Μίσος.
Ομορφιά.
Εκεί.
Μια κατάρα.
Φύγε.
Όχι άλλο...δεν αντέχω...

Grito

Μια μυρωδιά, μια ανάσα.
Μια κραυγή, ένας στεναγμός.
Μια καρδιά αλλιώτικη απ' τις άλλες.
Μια ζεστασιά, μια γλυκιά ψυχή.
Μια κακία, μια οργή.
Μια εχθρικότητα, ένας εγωισμός.
Μια σκέψη, ένας θυμός.
Μια γροθιά, ένας θάνατος.

Alma

Η σιωπή καίγεται, κ' αφήνει ουλές.
Ουλές στο χρόνο και στη σκέψη.
Κ' εξατμίζεται στο θολό ουρανό.
Κ' αυτή η ψυχή σου η ψεύτρα, -που όλο γελάει με σένα και καυχιέται για την αφεντιά της-, χοροπηδάει σαν τρελή. Μα κάποια στιγμή πηδάει τόσο ψηλά, που φτάνει σ'ενα άλλο σύμπαν...
Εκεί αρχίζει να λιώνει στην αγκαλιά της πεθαμένης σου καρδιάς...
Πέθανε κ' αυτή...πέθανε
και την έπνιξε το τελευταίο σου όνειρο...
Ένα όνειρο που νόμιζες ότι θα μείνει παντοτινό, όμως κ' αυτό το σκότωσε μ' ένα μαχαίρι η αλήθεια...